NETFLIX – ORYGINALNY PROGRAM KOMEDIOWY
Po pierwsze, wielkie dzięki, że się zgodziłeś.
Wiem, że jesteś zajęty. Trochę wstydziłem się prosić.
Czego dokładnie ode mnie oczekujesz?
- Spójrz prosto w kamerę. - Dobrze.
Porządnie nakręć publiczność, ładnie mnie zapowiedz.
Żeby nie mogli się mnie doczekać.
Może: „Panie i panowie,
to będzie niezapomniany wieczór.
Przy tym komiku Jerry Seinfeld i Chris Rock mogą się schować.
W porównaniu z nim George Carlin i Richard Pryor byli gówniani.
Powitajcie najwspanialszego komika na świecie Jima Nortona”.
To chyba lekka przesada.
- Tak? - Tak.
Ciężko w to wszystko uwierzyć.
Chciałem dodać ci trochę prestiżu.
Może coś, co nie będzie się wiązało z taką presją.
Nie chcesz presji, jasne. Przepraszam.
Nie pomyślałem, że twój występ na Netflixie,
który obejrzą miliony ludzi, ma się nie wiązać z presją.
Nie chcesz presji.
- Powinno być szczerze. - Szczerze?
- Szczerość jest ważna. - Dobrze, coś szczerego.
Może: „Powitajcie teraz zboczonego, obleśnego,
zdeprawowanego, łysego żółwika z AIDS,
mistrza świata w połykaniu spermy, pana Jima Nortona”.
- Zbyt szczerze. - Tak? Przepraszam.
Cześć, kolego. Mam do ciebie prośbę.
Nagrywam program komediowy i szukam kogoś, kto mnie zapowie.
Byłoby świetnie, gdybyś ty to zrobił.
Powiedz o mnie coś miłego i zaproś mnie na scenę.
Cieszę się, że się zgodziłeś,
ale mówisz to tak, jakbyś w to nie wierzył.
Nie wierzysz w to, co powiedziałem?
Panie i panowie, niedługo, za jakiś czas,
na scenę wejdzie Jim Norton.
- Widzisz? Nie nadaje się. - Co masz na myśli?
Jakbyś w to nie wierzył. Musisz mówić od serca.
Uczysz mnie wypowiadania kwestii?
Mówisz to po to, by ludzie cieszyli się na mój występ.
Jestem aktorem, nie jebanym cudotwórcą.
Nie podoba ci się moja przemowa?
Nie o to chodzi, po prostu...
Nie denerwuj się tak.
Powtórz to, nerwowy kutafonie.
Powtórz.
- Twoim celem... - Celem?
powinno być...
Teraz powiedz to od serca, ślimaku z brzydką mordą.
Twoim celem powinno być...
Ty zboczony kłębku nerwów!
Dalej, Jimmy! Dasz radę!
Panie i panowie, zróbcie mi, kurwa, przyjemność
i powitajcie Jima Nortona!
Dziękuję.
Wielkie dzięki, że tu jesteście. Naprawdę to doceniam.
Widzieliście to?
Robert De Niro zlał mnie po gołej dupie.
Kiedy to nagrywaliśmy, byłem chory i myślałem w kółko:
„Tylko nie nasraj mu na dłoń”.
Moja kariera komika ma się nieźle. Robię w stand-upie od 20 lat.
Oczywiście nie jestem znany w mainstreamie. Kevin Hart jest.
Kiedy ludzie mnie widzą,
to czasem czują, że skądś mnie znają,
ale nie są pewni skąd.
To nigdy nie są ładne kobiety.
Milczą, bo nie są pewne.
„Widziałam jego występ, czy to zbok, który mnie śledził?”
Zawsze tak jest.
„Widziałam go w Louiem czy w krzakach?”
Nie wiem, na ile znacie komików,
ale najbardziej nie znosimy, kiedy jakiś koleś mówi:
„Stary, skąd ja cię kojarzę?”.
Ostatnie, co chcę powiedzieć, to: „Jestem komikiem.
Nie dokuczaj mi, bo opowiem o tobie w moim występie.
Chodź, usiądźmy gdzieś”.
To obrzydliwe. Więc gdy ktoś pyta, skąd mnie kojarzy,
zwykle mówię: „Chyba zrobiłem ci kiedyś laskę.
Lubisz tak po sam korzeń, co?
Dwa palce w dupie, kciuk na jajach. Tak, znam cię.
Nie denerwuj się. Myślałem, że to ty.
Mogłem cię pomylić z twoim tatą. Wyglądacie podobnie.
Bez nerwów. Sam powiedz: wyglądam znajomo?”.
Cieszę się, że nagrywamy w Nowym Jorku.
Dobrze być w domu. Czuję się wypoczęty, a zawsze jestem zmęczony.
Wczoraj spałem osiem godzin,
śniło mi się, że Kim Kardashian siedzi mi na twarzy
i się o mnie ociera.
Ale kiedy się obudziłem, okazało się, że to tylko katar.
Lubię wielkie dupy bardziej, niż wypada białemu facetowi.
Czarni faceci mają je niby lubić,
ale ja też uwielbiam grube dupska.
Tyle że umawiam się z drobnymi kobietami.
To straszne, kiedy widzę wielką dupę na randce z chudą laską,
ona mówi: „To obleśne”, a ja muszę zdradzić swoje ideały.
„Tak, okropne.
Te krągłe biodra są na pewno straszne w dotyku.
Nie chciałbym za nie złapać i się wsunąć.
Jej cipka przypomina pewnie aparat gębowy z Obcych.
Obrzydliwe!
Obijające się o ciebie miękkie ciało, dramat.
Lubię te twoje biodra jak u kościotrupa.
Dupa jak u chorej na białaczkę. To mnie podnieca.
Uwielbiam, kiedy obracasz się i robisz...”
Ostatnio wziąłem udział w bójce, to rzadkość.
Nie jestem dobrze zbudowany, więc rzadko się biję.
Ale mam niewyparzoną gębę. No i wygrałem tę bójkę.
Naprawdę byłem w niej górą.
Ten drugi gość był chyba trochę podpity,
był w sklepie.
Kiedy usłyszałem, co mówi,
nie mogłem się powstrzymać.
Miał na głowie fedorę.
Spytał sprzedawczynię,
co by pasowało do jego kapelusza.
Powiedziałem: „Pętla na szyi”.
To bardzo dobra porada modowa.
Ale on chwycił mnie za koszulkę. Dlatego sądzę, że był pijany.
Chwycił mnie i zapytał: „Co powiedziałeś?”.
A ja na to: „Zaraz dojdę”.
Od razu się poddał.
Niestety było już za późno.
Faceci to straszne homofoby. Bawi mnie to.
Nastolatkowie używają homofobii, żeby zawstydzić innych chłopaków,
zdobyć nad nimi przewagę.
Pamiętacie to? Masz 10 albo 11 lat, jesteś w domu u kolegi,
oglądasz telewizję w salonie,
a ten nagle zaczyna ocierać się kroczem o twój policzek?
Pamiętacie?
Ja nadal robię takie rzeczy. Lubię wkurzać kumpli.
Wszedłem kiedyś do toalety publicznej, znajomy stał przy pisuarze,
a każdy wie, że nie marnuje się takiej okazji.
Trzeba trochę go powkurzać. Nie słyszał, jak wszedłem,
więc podkradłem się i stanąłem ze dwa centymetry za nim.
Przystawiłem usta do jego karku i powiedziałem:
„Hej!”.
Przeraził się i nie był to mój znajomy.
Jeszcze.
Wiecie, jak ciężko wyjaśnić nieznajomemu,
dlaczego właśnie dmuchnęliście mu w szyję?
Świetnie się czuję. Naprawdę dobrze.
Ostatnio dobrze mi się układa.
To zabawne, że z wiekiem człowiek odkrywa, co lubi.
Jestem po czterdziestce i odkrywam rzeczy, które sprawiają mi przyjemność.
Nie znoszę na przykład, kiedy ktoś mi coś opowiada
i w pewnym momencie każe mi zgadnąć dalszy ciąg.
Zazwyczaj historia jest chujowa
i opowiadający uważa, że zgadywanki ją ubarwią.
Każe ci zgadnąć ile, a kiedy rzucisz jakąś liczbę,
on podaje ci tę dobrą,
a ty myślisz: „Cholera, mogłem się domyślić”.
Zacząłem specjalnie głupio odpowiadać,
żeby zupełnie pozbawić opowieść impetu.
Raz to zrobisz i nigdy nie przestaniesz. Wiem, że jestem dupkiem,
bo zabieram znajomym ich małe zwycięstwa.
Jebać ich. Ich gadki są kijowe.
Uwielbiam Jonathana, mojego menedżera, ale on ciągle mi to robi.
Kupił zegarek za 1500 dolarów.
Gdyby powiedział po prostu: „Kupiłem go za 1500 dolarów, a jest wart 2000”,
byłbym pod wrażeniem.
Pomyślałbym: „Ekstra, zaoszczędziłeś 500 dolców”.
Ale próbował wprawić mnie w osłupienie.
Powiedział: „Zapłaciłem 1500 dolarów.
Zgadnij, ile jest wart”.
„Nie wiem, 130 tysięcy?”
Do dziś cieszy mnie wspomnienie,
jak ten durny uśmieszek powoli znika z jego twarzy.
Prawdziwa wartość była przy tym mało imponująca.
Mój strzał to 130 tysięcy dolarów. Nie może powiedzieć: „Dwa tysiące”.
„Ej, to i tak spora oszczędność!”
Zastrzel się, kurwa. Twoja opowieść jest beznadziejna.
Zacząłem tak robić. To dziwne...
Zupełnie przypadkiem odkryłem, jaka to wspaniała zabawa.
Chciałem dobrze. Jeden z moich znajomych jest bardzo gruby.
A gdybym na tym skończył?
„Mam grubego znajomego”. I zacząłbym nowy temat.
Jakbym mówił prosto do niego. Wiesz, o kim mowa.
Mam grubego znajomego. Zaczął chudnąć, to świetnie,
ale zamiast pozwolić innym to zauważyć,
sam nam powiedział, że schudł. Zrobiło się niezręcznie,
bo nie było tego widać.
Powiedział: „Schudłem”, a ja pomyślałem: „Rzekomo”.
Nie było żadnych dowodów.
Wtedy postawił mnie w trudnej sytuacji. Poprosił, żebym zgadł, ile schudł.
Nie chcę wyjść na chuja. „Zero przecinek...”
Chciałem być miły, więc przestrzeliłem: „Dwadzieścia kilo?”.
A on na to: „Nie, trzy”.
Zrozumiałem, że przez mój strzał
zabrałem mu moment triumfu i przeze mnie poczuł się okropnie.
Byłem kurewsko szczęśliwy.
Świetnie się czuję i nie wiem, co z tym zrobić.
Naprawdę nie wiem, jak z tym żyć.
Nie jestem przyzwyczajony.
Ale jak każdy mam okresy depresji.
Czuję się czasem do dupy. Ktoś jeszcze miewa myśli samobójcze?
O tak.
Szybka odpowiedź. Kiedy mówisz o myślach samobójczych,
nie chcesz, żeby ktoś odpowiedział tak szybko.
„Tak!”
Oby to nie była pierwsza randka. Słabo.
„Chcę zabić siebie i wszystkich tu obecnych”.
Super.
Atakuje cię to nagle, nie wiadomo skąd.
Nie da się przygotować.
Wszystko idzie dobrze, a nagle słyszysz głos:
„Zapomniałeś się powiesić”. „Co?”
Ale nie martwcie się, po sześciu miesiącach przechodzi.
Nie chcę się zabić,
ale doszedłem na spokojnie do wniosku,
że jeśli kiedyś się zdecyduję, to zrobię to z pompą.
A wcześniej napiszę list, w którym obwinię kogoś, kogo słabo znam.
Czy to nie byłoby przezabawne, zupełnie bez powodu zniszczyć komuś życie?
Ale to musi być ktoś przypadkowy.
Gość z pracy, z którym przez osiem lat rozmawiałeś tylko raz.
Ktoś z innego działu.
„Murray z kadr będzie wiedział, o co chodzi”.
A potem się powieś.
Murray będzie miał przesrane życie pełne niezręcznych rozmów.
„Nie wiem. W 2014 r. raz powiedziałem mu cześć”.
Nie umiem kłamać. Jestem w tym okropny.
Chciałbym to robić lepiej,
bo kiepsko wychodzą mi związki.
Prawda jest taka, że od razu widać po mnie, że kłamię.
Zawsze czuję, że to oczywiste. A istnieją mistrzowie kłamstwa.
Dziewczyna przyłapuje takiego na pieprzeniu jej koleżanki:
„Co robisz?” „Przewróciła się. Podnoszę ją”.
Bez zająknięcia. Podziwiam takie zdolności,
bo ja tylko głupio wytrzeszczam oczy.
Kiedy wyślę SMS-a do złej osoby, brzmię jak aktor z lat 40.
„Kto to?” „Mój stary druh”.
Wrzucam jebany telefon do wanny.
„Nic się nie odbyło, brachu”.
Byliście kiedyś tak kiepskimi kłamcami,
że próbowaliście skłamać przez mówienie prawdy
sarkastycznym tonem,
bo wtedy nie wydaje się, że kłamiecie?
Laska cię przyłapuje:
„Spałeś się z nią?”
„Pewnie!
Puknąłem ją dwa razy, kiedy byłaś w szpitalu”.
Na papierze wygląda to bardzo szczerze.
Moja była kiedyś mnie przyłapała, było naprawdę kiepsko.
Przyłapano was kiedyś na rozmowie z niewłaściwą osobą?
Wszystko widać czarno na białym.
Sprawa wyglądała tak.
Pewnego poranka byłem w trakcie pikantnej rozmowy z laską,
którą widziałem raz.
Takie mamy cyfrowe czasy.
Rozmawiamy z ludźmi, z którymi kiedyś byśmy nie gadali,
bo można to robić przez komórkę.
To była jedna z tych trzygodzinnych, obrzydliwie sprośnych rozmów.
Proponowałem, żeby do mnie przyjechała i wsadziła mi stopy w usta za 500 dolców.
Oczywiście nie zrobiłbym tego.
Fetysz stóp chodzi maksymalnie za 350. Każdy to wie.
Ale rozmawiałem z tą Marią.
Nigdy się nie spotykaliśmy, widziałem ją raz.
Ale naprawdę gadaliśmy przez trzy godziny.
Byłem wykończony. Zwaliłem konia i zasnąłem.
Umyłem się dopiero rano.
Brzmiało to jak odklejanie rzepa.
Był 2011 rok, ale pamiętam to, jakby to było wczoraj.
Moja ówczesna dziewczyna weszła do sypialni
i powiedziała: „Wstawaj, Jim”.
Było wiadomo, że mam przesrane.
Sam ton sugerował, że nie będzie to nic miłego.
„Wstawaj, Jim”. A ja: „Co?”.
To moje wyobrażenie, jak brzmię zaraz po obudzeniu.
Wcale tak nie mówię.
Nawet w prawdziwym życiu przesadzam.
Pytam, o co chodzi, a ona mówi:
„Wiem o twojej jebanej rozmowie z Marią”.
Trochę się przestraszyłem, ale się rozejrzałem
i zauważyłem, że telefon leży dokładnie tam, gdzie wczoraj.
„Nie wiem, o czym mówisz”.
A ona na to: „Dałbyś 500 dolców za polizanie jej stóp, skurwielu?”.
Miałem pewność, że wie. Albo jest niesamowita w zgadywaniu.
Szkoda, że wtedy nie wymyśliłem tego tekstu:
„Dałbym za to najwyżej 350”.
Szturchnąłbym ją przyjaźnie. Poszlibyśmy się kochać.
Przyłapała mnie, ale nie byłem pewien, jak się dowiedziała.
Ale wiecie, jak to jest.
Mówisz: „Jestem uzależniony od seksu”.
Nie można zbytnio drążyć,
kiedy próbuje się ratować związek.
Nie mogłem powiedzieć: „Kocham cię. A tak na przyszłość, to skąd wiesz?”.
Oto jak się dowiedziała. Powiedziała mi.
Nikt nie jest tak sprytny, jak mu się wydaje.
Nikt nie jest tak obeznany z nowymi technologiami.
Używamy Wi-Fi, wszystkie urządzenia są ze sobą połączone.
Rozmawiam z tą laską, cały napalony.
Telefon obsługuję oczywiście tylko jedną ręką.
Naciskam zły przycisk
i wysyłam całą rozmowę do drukarki w salonie.
Siedem stron w formacie PDF.
Dobra jakość, bo niedawno zmieniłem tusz.
Czytelny wydruk.
Zupełnie przypadkiem następnego ranka moja dziewczyna musiała użyć drukarki,
bo chodziła wtedy na zajęcia na uniwerku.
Była dojrzała jak na swoje lata.
Wyjęła z drukarki moją rozmowę
razem ze swoją pracą i poszła na zajęcia.
To prawdziwa historia. Dzięki Bogu nie oddała rozmowy prowadzącemu.
Bo była stuknięta.
Obudziłaby mnie, dźgając nożem w brzuch.
Nie cackałaby się.
Ale byłoby zabawniej. W rzeczywistości było poważnie.
Żart byłby inteligentniejszy, gdyby to oddała, a ja bym powiedział:
„Dostałem szóstkę, a ona tróję. Ups!”.
Ale prawda nie jest zabawna. Raczej smutna.
Przeczytała tę rozmowę,
poczuła się zdradzona, rozpłakała się.
Będę tak teraz ubarwiał od czasu do czasu.
Trochę tego żałuję.
Trzeba uważać, co się mówi i pisze,
bo dzisiaj wszystko może zrujnować ci życie.
Powinniście bać się każdego swojego SMS-a,
każdego sprośnego zdjęcia, wszystkiego, co wrzucacie na Snapchat.
Powiem wam, kto zrobił coś na rzecz prywatności.
Hulk Hogan zrobił w tej sprawie więcej
niż wszyscy chujowi politycy przez ostatnią dekadę,
bo jego pozwy wyeliminowały Gawkera.
To było coś wielkiego. Słyszeliście o tym.
Hulk pieprzył się z jedną laską. Nie wiedział, że go filmują.
Gawker opublikował chyba link do nagrania. Hogan mówi, że zniszczyli mu życie.
Bo mówił chyba coś rasistowskiego.
Brooke miała chyba wtedy czarnego chłopaka,
a Hulkowi niezbyt się to podobało.
Tyle razy użył słowa „czarnuch”,
że Dog, łowca bandytów, się rozłączył.
WWE go zwolniło, co według niego zniszczyło mu życie.
Ale będę szczery.
Jestem teraz jego dużo większym fanem.
Widzieliście jego fiuta?
Kupiłem sobie nawet żółtą bandankę.
Jestem hulkomaniakiem.
Nigdy nie rozumiałem, czemu ten durny kop z góry
był tak skutecznym nokautem.
Teraz wydaje mi się niesamowite,
że ta armata jak z wojny secesyjnej nikogo nie zabiła.
„Rozerwę ci dupę, bracie!”
To moja wersja Hulka Hogana.
Tak robią komicy kiepscy w parodiowaniu.
Głupie ruchy. Chcecie Christophera Walkena?
„Och, mój zegarek!”
Rzućcie nazwisko, a zrobię parodię. Będzie dobrze.
Myślałem, że coś zaproponujecie.
Oprah!
Oprah? Gorzej być nie mogło.
Trzeba uważać. Byłem przybity, że spieprzyłem ten związek,
bo tamta laska lubiła ostre zabawy.
Lizała mi dupę. Zuch dziewczyna.
Każdy facet lubi lizanie dupy.
Nie udawajmy, że tylko ja to lubię.
Oto dlaczego nie usłyszałem burzy oklasków,
na które zasługuje lizanie dupy.
Nie musicie teraz klaskać.
Kiedy ktoś mówi o lizaniu dupy, ludzie powinni myśleć:
„Zaraz. Niech odstawię drinka i dam owację na cześć idei lizania dupy”.
Nie.
Spokojnie.
No więc lizała mi dupę.
Z lizaniem dupy jest pewien problem.
Wstyd jest o to poprosić.
Najgorsze to poprosić o coś
i usłyszeć odmowę od dziewczyny. Jest ci wstyd, że cię to kręci.
Jeśli chcesz loda, to mówisz: „Zrób mi loda”.
Jeśli odmówi, to możesz ją trochę pozachęcać.
„No weź, zrób mi loda.
Co powiesz?”
Ale jest ci wstyd, jeśli prosisz:
„Poliż mi troszkę dupę”, a ona odmawia.
„Daj spokój. Zanurkuj i poliż.
Przeczesz włosy grzebieniem i wciskaj twarz w środek.
Co ty wyprawiasz?
To będzie jak całowanie maratończyka w głowę.
No już, głupiutka gąsko”.
Trzeba dawać jej sygnały.
Nie można się czegoś wstydzić, jeśli tylko daje się sygnały.
Kiedy laska robi ci loda,
wyjmuje go z ust i liże dolną część.
Oczywiście przesadzam z rozmiarem.
Chcecie prawdy w programie komediowym? Laska liże fiuta.
„Co on robi? Zakleja kopertę
czy skręca jointa? Nie rozumiem”.
Nie wstydzisz się dawania sygnałów, bo nie można ich odrzucić.
Kiedy dziewczyna robi ci laskę, zaczynasz podnosić biodra.
Tylko troszeczkę. I jęczysz.
Jaja przejadą jej po twarzy jak zamiatarka.
W końcu wylądują jej na czole.
Wygląda jak cesarz Tyberiusz.
Myśli: „Zrozumiałam. Chcesz, żeby ci polizać dupę”.
Zawsze zaczynają lizanie od małego testu.
Od małego...
Prawie jak sprawdzanie baterii.
Pochwalę się. Moja dupa zawsze zdaje śpiewająco.
Jest jak dwie nieskazitelne połówki brzoskwini bez włosków.
Tak ją opisuję na portalach randkowych.
Dwie nieskazitelne połówki brzoskwini bez włosków.
Aż chce się zanurzyć głowę.
Ale ja jestem sprośny.
To zabawne.
Od początku kariery, może wiecie,
powtarzałem, że jestem zbokiem, ale to nieprawda.
Zbok lubi mieć ofiarę
albo oszukiwać ludzi.
Ostatnio to zrozumiałem. Nie lubię seksu z kimś, kogo łatwo zranić.
Nie lubię pijanych lasek ani nastolatek.
Nie uprawiam seksu z dziećmi.
Faceci powinni się tym chwalić.
To moja najlepsza cecha.
Nie lubię dziewic ani lasek, które miały niewielu facetów,
bo wtedy to dla nich więcej znaczy, a ja jestem chujem.
Nie chcę, by laska się we mnie wpatrywała maślanymi oczami,
całowała go i mówiła: „Jesteś wyjątkowy.
Też mnie kochasz? Boże, jestem taka szczęśliwa”.
Chcę, żeby spojrzała na fiuta i powiedziała: „Szkoda, że nie czarny”.
A potem się na niego wysmarkała.
Jared Fogle jest zbokiem.
Jak można zjebać promowanie Subwaya?
Miał tylko nie spuszczać tych jebanych spodni-spadochronów.
To było jego zadanie.
Dwa warunki bycia bogatym: nie utyć i nie pieprzyć dzieci.
Czy to takie trudne?
Mógłbym to robić przez sen.
Kiedy wychodzisz z domu, powtarzaj:
„Nie utyj i nie pieprz dzieci. Nie utyj...
Nie pieprz dzieci”.
Ale to niesamowite, jak wielu ludzi
ma pojebane zachowania seksualne.
Oczywiście Cosby. Uwielbiam jego nową wymówkę.
„Nie mogłem ich zgwałcić. Jestem teraz niewidomy”.
Aha, czyli tak to działa.
Żal mi jego żony, Nelsona Mandeli.
Jezu.
Wiadomo było, że jest winny, gdy Oprah...
O, pojawiła się jebana Oprah.
Wiadomo było, że jest winny, gdy Whoopi Goldberg przestała go bronić.
Broniła go przez lata, ale wreszcie musiała...
Co się z nią w ogóle stało?
Wygląda jak raper KRS-One. Co się, kurwa, stało?
Wiele z tych kobiet... Powiem wam, skąd wiadomo, że jest winny.
Wiele z tych kobiet ma ponad 70 lat,
a siedemdziesięciolatki nie zmyślają gwałtów.
Nie mówię, że młode kobiety kłamią,
ale stare nigdy nie mówią o seksie.
Nie kłamią na ten temat.
Siedemdziesięciolatki kłamią na inne tematy.
„Dzwonił mój wnuczek”.
„Jebana kłamczucha. Nie dzwonił.
Ktoś pomylił numery, a ty trzymałaś go na linii przez półtorej godziny.
Ty kłamliwa, stara bździągwo!”
Szukamy pozytywów w każdej sytuacji.
Dobrą stroną końca mojego związku było to,
że musiałem popracować nad kondycją,
bo wiedziałem, że będę randkował.
Sporo schudłem.
Ktoś z was schudł przez ostatnie kilka lat?
Ile kilo?
Zrzuciłem 50 kilo.
Zrzuciłeś 50 kilo?
Utopiłeś swoją dziewczynę? Co się stało?
- Jak to zrobiłeś? - Nie ćwiczę. Po prostu...
Nie ćwiczysz? To twój naturalny wygląd?
To jakbym ja powiedział: „Nie gram w Lakersach”.
Co ty nie powiesz.
Kiedy zacznie się chudnąć, dzieje się coś ciekawego.
Pięćdziesiąt kilo to świetny wynik. Brawo.
Oklaski dla niego.
Ja schudłem jakieś 15 kg w ciągu paru lat.
Kiedy zacznie się chudnąć
i straci się pierwsze parę kilo, ludzie mówią: „Świetnie wyglądasz”.
Ale kiedy schudnie się więcej, ludzie nie wiedzą, jak reagować.
Gdy schudnie się 10 kilo, mówią...
„Jesteś na diecie czy połknąłeś trochę krwi Charliego Sheena?”
Mogę żartować z Charliego?
Czy kogoś zaskoczyło, że ma HIV? Nie.
Lubię go,
ale wiadomo, że prowadziło się mocno AIDS-owy tryb życia,
kiedy jest się sławnym i ogłasza się: „Mam HIV”,
a cały kraj na to: „No ja myślę”.
Do jasnej cholery.
Muszę przyznać, że diagnoza Charliego mocno mnie przestraszyła.
Mocno mną to wstrząsnęło.
Nie znam go. Nigdy go nie spotkałem.
Ale byłem w szoku
i zacząłem myśleć o własnym życiu seksualnym.
Chociaż się nie znamy, to uprawialiśmy seks
z chyba czterema tymi samymi osobami.
Tylko o jednej mogę wspomnieć publicznie,
bo oboje już o tym mówiliśmy,
a nie lubię wystawiać ludzi.
Przez wiele lat robiliśmy wywiady w radio z Bree Olson.
Była u nas gościem. Jeśli nie wiecie,
Bree to piękna blondynka, gwiazda porno.
Jest dowcipna i seksowna. Kiedy nas odwiedzała,
zawsze ze mną flirtowała.
Mówiła: „Podobasz mi się. Jesteś słodki”.
A ja na to: „Ta, jasne”.
Myślałem, że mówi to na pokaz.
Myślała pewnie, że ją zbywam,
ale to przez moje kompleksy. Nie wierzyłem w to.
Uważa, że jestem zajebisty, a ja czuję się jak człowiek-słoń
w smokingu w obecności brytyjskiej klasy wyższej.
„Jesteście tacy mili!”
Pewnego dnia jej agent mówi do mnie: „Ona naprawdę cię lubi.
To nie są żarty”.
Wcześniej udawałem, że mnie to nie rusza, ale to wszystko zniknęło.
Byłem u niej w hotelu w ciągu godziny.
„Cześć!”
Tak blisko jebanego judasza.
Myślicie, że jestem brzydki? Spójrzcie przez judasza.
Moja gęba to jebana...
durna strona Księżyca.
Pieprzyliśmy się. Będę szczery.
To jedno z moich najbardziej przejmujących doświadczeń seksualnych.
Było piękne.
Jej się chyba aż tak nie podobało.
Bo nigdy tego nie powtórzyliśmy.
Przez lata o to zabiegałem. Pisałem: „Hej, co robisz?”.
A ona odpisywała: „Cokolwiek, byle to nie był seks z tobą”.
Chyba zjebałem sprawę.
Odrzuca was, gdy ktoś za szybko powie: „Kocham cię”?
Niech kobiety odpowiedzą. Czy odrzuca was,
jak pieprzycie się z kimś po raz pierwszy i kiedy wam wsadza,
szepcze: „Kocham cię”
i jego łzy kapią wam na twarz? Co wy na to?
Gadałem o tym z kumplem. Pytał, czy założyłem prezerwatywę.
Ja na to: „Chyba żartujesz. Jasne, że nie.
Nie wsiadasz chyba do lamborghini w worku na zwłoki?”.
Nie założyłbym gumki, nawet gdybym spojrzał jej w cipkę
i zobaczył tam machającego mi Magica Johnsona.
Co się dzieje później? Uprawiamy seks, ona wyjeżdża do Los Angeles
i chodzi z Charliem Sheenem,
który nagle ogłasza, że jest nosicielem HIV.
Zacząłem się zastanawiać.
„Czy to ja zapoczątkowałem tę lawinę?
O nie, przeze mnie gość z Plutonu ma AIDS.
Jestem kupą gówna”.
Na szczęście Bree Olson parę razy robiła test.
Nie ma HIV. Absolutnie nie.
Co oznacza, że ja też nie mam HIV.
Tak wygląda u mnie test na AIDS.
Za bardzo boję się wizyty u lekarza,
więc po prostu jebię się z laską, a rok później pytam:
„Jak się masz?”
„Świetnie”. „Czyli ja też”.
Miała siłę się uśmiechnąć.
Kolejne sześć miesięcy bez gumek dla dzieciaka.
Szczerze mówiąc, trudno mi poznawać ludzi,
bo bardzo dużo mówię o sobie publicznie.
Ludzie dużo o mnie wiedzą, nie mam żadnych sekretów.
Każdy, kto mnie kojarzy, wie, że lubię transseksualistki.
To nic nowego.
A jeśli nie wiedzieliście, to już wiecie.
Cały kraj oszalał na punkcie transseksualizmu.
Mamy na tym punkcie obsesję.
Kiedy pojawia się nowe zjawisko
albo jakieś słowo wchodzi do użytku,
nagle nie można żartować na ten temat w telewizji.
Chciałem pożartować z Caitlyn Jenner,
ale stacja zabroniła mi mówić o zmianie płci.
To nie miał być chamski żart.
Ale mówili: „Nie zgadzamy się.
To zmarginalizowana grupa”.
Odpowiedziałem: „Zmarginalizowane grupy
nie znikają nagle ze spektrum humoru,
ono obejmuje wszystkich”.
To nie miał być nawet chamski żart. Jej program zdjęli z anteny.
Jak chujowe musiało być to reality show,
skoro mimo gry w reklamach, zmiany płci,
bycia Kardashianką i przejechania kogoś samochodem
stacja i tak mówi ci: „Ale nudy”.
Hollywood ma dobre chęci. Ma serce we właściwym miejscu.
Ale to trochę sztuczne. Przebija się przez to fałsz.
Zawsze, kiedy mówią o Caitlyn, wspominają, że pięknie wygląda.
„Widzieliście, jaka piękna jest Caitlyn?”
Nie.
Wygląda jak Cygan z Przeklętego.
To strasznie zabawne.
Żaden z tych liberalnych, postępowych celebrytów,
którzy zawsze używają dobrych zaimków,
nie przyznaje się, że uprawiał seks z transseksualistką,
oglądał takie porno, że podobają mu się transseksualistki.
Żaden. A to by było wsparcie.
Nie mów mi, jak dobierać słowa. Chcesz wesprzeć młodą kobietę?
Podciągnij jej spódnicę i zrób jej loda. Tak okazuje się wsparcie.
Nie mów mi, o czym żartować, jeśli nie leżałeś w łóżku z obolałą dupą
i nie mamrotałeś: „Kim jestem?”.
Myliście kiedyś zęby
i wrzeszczeliście do lustra „pedał” przez pół godziny?
Ja tak.
Wiem, czemu o tym nie mówią. Czemu się nie przyznają.
Nie wiedzą, czy są przez to gejami.
„Jeśli prześpię się z kimś trans...”
Seks z transseksualistką nie zmienia cię w geja.
Ale nawet jakby zmieniał, to bym się przyznał.
Rozumiem, dlaczego ludzie tak sądzą.
Nie możemy być tak protrans lub poprawni politycznie,
żeby zapominać, że pojawią się różne opinie.
Otwarta, szczera dyskusja nie polega
na zamykaniu komuś ust, kiedy powie coś niemiłego.
Rozumiem, czemu faceci myślą, że to gejowskie. Ale to nieprawda.
Kiedy się całujecie, czujesz kobiecą energię.
Nie męską energię. To by mnie nie podniecało.
Cycki mają zazwyczaj sztuczne, ale co z tego?
Jak każda striptizerka, w której się kochałem.
Nie przeszkadzało mi to. Żadnej przez to nie odrzuciłem.
„Niech panna zabiera ten sfingowany biust!”
Potem podnosi się spódnica.
No dobrze.
To duża łechtaczka.
Mam być niemiły? Dawaj.
Skup się na piersiach.
Jeśli jesteś niedoświadczony, patrz na piersi.
„Uwielbiam ją”.
Jeśli to twój pierwszy raz, nie patrz na stopy.
Może cię to skołować.
„O nie, te stopy zdobyły 13 punktów w ostatniej kwarcie.
Kurwa, jestem gejem”.
Sporo rozmawiałem z transseksualistkami.
Jedna powiedziała mi, że aby w dzieciństwie czuć się kobieco,
zakładała bieliznę swojej mamy.
To mi dało do myślenia. Majtki twojej mamy.
Płeć nie ma znaczenia. Czy w jakimś domu jest coś gorszego
od majtek twojej matki?
Nie dotknąłbym jej majtek,
nawet jeśli zwisałaby na nich z mostu.
Przesłałbym jej całusa i nadepnął na palce.
Widzieliście kiedyś majtki mamy na podłodze?
Trzeba je wepchnąć patykiem pod komodę.
Wyobrażacie sobie je założyć?
Wolałbym założyć na nos zużyty kondom mojego ojca, jak mrównik.
Widziałem raz majtki mojej mamy, gdy byłem mały.
Na szczęście nie takie seksowne.
Żal mi dzieciaków, które mają atrakcyjną mamę,
wszyscy koledzy chcą ją przelecieć.
Każdy miał takiego kolegę, którego matkę każdy chciał wyruchać.
To musi być straszne, kiedy znajdujesz majtki mamy
i okazuje się, że to bokserki z małą strzałką z tyłu.
„O nie. Mama lubi w trzy dziury”.
Majtki mojej mamy były straszne.
Zaczynały się gdzieś na klatce piersiowej.
A kończyły zaraz nad kolanem.
Jak androgeniczny strój kąpielowy w Zakazanym imperium.
Tak powinno być.
Jeśli widzisz matkę w majtkach, powinieneś myśleć
o tej tańczącej żabie z kreskówki.
Nie chcesz kojarzyć rodziców z seksem.
Wiesz, że go uprawiali, bo istniejesz,
jesteś tego dowodem.
Ja zapytałem o to rodziców, a oni powiedzieli:
„Kochaliśmy się tylko po to, żeby stworzyć ciebie
i twoją siostrę Tracy. Nie ma innego powodu”.
Opowiadali o tym, jakby musieli jakoś to przecierpieć,
żeby mnie stworzyć.
Tak powinno się postrzegać rodziców.
Nie chcemy myśleć o mamie
leżącej na łóżku na lekkim rauszu i mówiącej: „Dalej, pospiesz się!”.
A twój tata na to: „Nawet nie jesteś mokra!”.
Wtedy ona krzyczy: „Zła dziura, kretynie!”.
Ojciec nie ma wzwodu. Fiut jak pędzel.
Nie chcesz wyobrażać sobie ojca z fiutem jak pędzel.
Jak ślimak próbujący wślizgnąć się do akwarium.
Nie chcesz wyobrażać sobie mamy, kiedy mówi: „Czekaj.
Pospiesz się”.
Teraz dam wam chwilę, żebyście wyobrazili sobie swoich rodziców,
jak ja za każdym razem, kiedy opowiadam ten cholerny dowcip.
To ciekawe, że nie myślimy tak o nich.
Moja rodzina jest konserwatywna.
Nie wiem, jak wyrosłem na takiego potwora,
dorastając w konserwatywnym domu.
Czy ktoś z was miał liberalnych rodziców,
którzy rozmawiali z wami o seksie?
- Tak. - Kto to powiedział? Tam.
Kiwasz głową. Ile miałeś wtedy lat?
- Trzynaście. - Trzynaście?
- Nie owijali w bawełnę. - Serio?
Co powiedzieli?
Po prostu powiedzieli: „Robi się to tak i tak. Proszę bardzo”.
Powiedzieli: „Robi się to tak i tak. Proszę bardzo”.
Nie wiedziałeś o tym w wieku 13 lat?
Co jeszcze ci powiedzieli?
„To my wsadzamy prezenty pod choinkę”.
Przyłapał ktoś kiedyś rodziców na seksie?
Ja.
- Zawsze ktoś się trafi. - Ja.
- Kto to powiedział? - Ja.
Dzień dobry.
- Porozmawiali ze mną o tym... - Chwilę.
Panikujesz.
Czekała 30 lat na to pytanie.
„Rozmawiali z tobą o tym?”
Sekundę.
Ile miałaś wtedy lat?
Próbowałam to wyprzeć z pamięci.
Pytam ogólnie. Ile miałaś lat?
Nie wiem. Pewnie koło dziesięciu.
Koło dziesięciu. Co wtedy robiłaś?
- Byłaś w domu? - Tak, śnił mi się koszmar.
- Weszłam do ich pokoju. - Koszmar.
Chryste. Czyli z deszczu pod rynnę.
To ostanie, co chce się widzieć po złym śnie.
„Śniło mi się, że pod łóżkiem jest duch.
Och, cudownie”.
Weszłaś do pokoju.
- Byli w sypialni? - Tak.
- Zauważyli cię? - Tak.
Zauważyli. Rozmawiali z tobą o tym?
Nie, tata zapytał, czy chcę kakao.
Tata zaproponował ci kakao.
O nie. Uprawiali analny.
Tego ci potrzeba po przyłapaniu rodziców na seksie.
„Napijmy się kakao”.
Czyli dostałaś kakao.
ale czy wyjaśnili ci, co robili?
Nie. Wiedziałam, co robili.
Wiedziałaś, co to jest. Niektórzy wolą o tym nie mówić.
Nie patrzą ci w oczy przy śniadaniu aż do osiemnastki.
„Chcesz mleko do płatków?”
„Nie, kurwa, zjem je nożem i widelcem”.
Rozumiem, że nie chcesz o tym myśleć.
A w jakiej pozycji...
wtedy byli?
Czy będą to gdzieś pokazywać? Dowiedzą się?
Czy gdzieś to pokażą? Nie!
Skąd.
To program Netflixa, czemu mielibyśmy go pokazywać?
Ktoś tu jest mało spostrzegawczy.
Co właściwie myślałaś?
Że to ręka LeBrona Jamesa robiąca selfie?
Nie znamy ciebie ani twoich rodziców.
Jaka pozycja?
- Naprawdę czekasz na... - Tak, naprawdę czekam. Oczywiście.
Myślisz, że przypadkiem coś mi się tu ruszyło?
Nie na darmo cieknie mi po nodze, złotko.
- Nie wiem, w zwykłej. - Misjonarskiej. Spoko.
Czy mama owinęła nogami tatę?
Starała się, by nic się nie zmarnowało?
A może miała szeroko rozstawione nogi, bo tata pracował jak młot pneumatyczny?
I aż rozkraczył jej nogi?
Wielkie dzięki, że nam to opowiedziałaś.
Ludzie różne na to reagują.
Ja, dzięki Bogu nigdy nie przyłapałem rodziców,
ale da się wyczuć, kiedy coś tam robią.
Zawsze to wyczuwałem,
bo było zwykłe popołudnie,
a drzwi do sypialni były zamknięte
i było słychać tylko...
A potem odgłos...
aparatu Polaroid.
Wiadomo było, że kończą, bo odgłosy były coraz szybsze.
Potem krzyk: „Oko mnie piecze!”.
Potem z sypialni wychodziła mama
z trzema kolegami taty z pracy.
Ale, tak jak mówiliśmy, niektórzy rodzice
są bardziej otwarci i liberalni w tej kwestii.
Mój kolega Scott wiedział, gdzie jego matka trzymała wibratory.
Wykorzystywaliśmy tę wiedzę bardzo nieodpowiedzialnie.
Mieliśmy dziesięć lat i czekaliśmy, aż jego rodzice wyjdą,
biegliśmy po wibratory i walczyliśmy nimi jak mieczami.
Ganialiśmy Scotta i próbowaliśmy wcisnąć mu je do gardła.
Raz wcisnęli mnie. Udawałem, że mi się nie podobało.
„Przestańcie!”
Rzucaliśmy nimi w kota.
Teraz bym tak nie zrobił, ale to był 1979 rok, nie mieliśmy xboxa.
Mieliśmy tylko to.
Chciałbym mieć wtedy iPhone'a. Byłby z tego świetny filmik.
Kot pod kanapą z uszami po sobie
syczący na wibratory.
Jego mama pewnie zastanawiała się,
czemu są na nich ślady pazurów i kocia sierść.
Kotu się pewnie za to dostawało.
„Co robiłeś z moimi zabawkami?”
Do dziś nie wiem, czy moja mama ma wibratory.
A jestem już po czterdziestce.
Kiedy moi rodzice umrą, nie będę grzebał w ich rzeczach.
Po prostu wykopię komodę przed dom.
Niech bezdomni wezmą, co chcą.
Może przez okno zobaczę bezdomnego uciekającego w siną dal,
trzymającego w rękach, mam nadzieję małego i białego, sztucznego fiuta.
To idealna sytuacja.
Na pewno nie chciałbym zobaczyć jakiegoś wielkiego drąga.
Obijającego się o ciało.
Takiego dwustronnego. „Och, mamo”.
Albo: „Och, mamo i tato.
Mama i tata grali na dwa fronty”.
Byli całkiem normalnymi ludźmi.
A ja wyrosłem na takiego oblecha.
Sam nie wiem. Zawsze byłem aspołeczny.
Czy myślicie czasem o sobie:
„Kurwa, ale byłem aspołeczny”.
Kiedy miałem 13 lat, piłem z kumplami.
Przestałem bardzo młodo, ale robiłem tak kilka lat.
Byłem strasznym dziwakiem.
Upijaliśmy się w domu kolegi,
ale ja nie robiłem po pijaku nic fajnego.
Kiedy się narąbałem, szedłem do łazienki
i sikałem na uchwyty od zlewu,
na szczoteczki do zębów i do mydelniczki.
Problem był gdzie indziej.
Nie mówiłem innym, że to zrobiłem.
Kiedy jesteś młody, to możesz robić wszystko, żeby rozbawić kolegów.
Ale ja im nie mówiłem. Po prostu siedziałem sobie,
szczerząc się jak seryjny morderca.
Wyobrażałem sobie, jak jego rodzina myje twarz oszczanym mydłem.
Co za popierdoleniec.
Mówiłem o tym wcześniej w radiu.
Mieli kota, a ja zawsze brałem gazetę jego ojca,
wygrzebywałem z kuwety kocie gówno,
wsadzałem je w gazetę i ostrożnie ją z powrotem zwijałem,
po czym kładłem ją na stoliku.
Do dzisiaj myślę, że to był przejaw geniuszu.
Ale nigdy nie widziałem, co z tego wyszło.
Gdybym miał wehikuł czasu, którego mógłbym użyć tylko raz,
nie uratowałbym Jezusa ani nie zapobiegł II wojnie światowej.
Wróciłbym do 1979 roku, do North Brunswick w stanie New Jersey,
żeby zobaczyć, jak facet otwiera gazetę
i jaką minę robi, kiedy kocia kupa wypada mu na kolana.
Wiecie, ile razy ten kot musiał oberwać butem?
A kot nie może się obronić. „Serio? Myślisz, że wziąłem własne gówno,
wsadziłem je w gazetę i starannie zwinąłem,
jakbym prowadził kocią wersję Mamy Cię?”
Wracają do was czasem wspomnienia? Mnie się to zdarza.
Wyparłem z pamięci sporo rzeczy z dzieciństwa.
To wspomnienie nie jest traumatyczne, tylko dziwne.
Razem z kolegą kradliśmy figurki z Gwiezdnych wojen.
Te oryginalne.
Pamiętacie je? Jakieś 10 cm wysokości,
teraz niektóre są warte tysiące dolarów,
bo są unikatowe.
To był jeden z moich najlepszych kolegów. Świetny gość.
Miał wielkiego fiuta. Byliśmy w sklepie...
Nie mówię tego bez powodu. To nie było wtrącenie.
Chociaż byłoby śmiesznie, gdybym tak to zostawił.
„Wrócił do kwestii fiuta kolegi?”
„Nie, tak to rzucił i się uśmiechnął”.
Wszyscy wiedzieli, że ma wielkiego.
Mieliśmy na sobie szorty i podkoszulki, w spodniach nie dało się nic schować.
Wyjmowaliśmy figurki z opakowań,
podchodziliśmy do drzwi wyjściowych i gdzieś je chowaliśmy.
Potem mieliśmy wziąć, ile się da,
i szybko uciec.
Zauważył nas ochroniarz i zabrał na zaplecze.
Zapytał: „Co wy odpierdalacie?”.
„Nic”.
A potem spojrzał na wypukłość w spodniach mojego kolegi
i zapytał: „Co tam masz?”.
Wiedziałem, że ma dużego fiuta, więc nie dziwiło mnie,
że ochroniarz uznał, że ma tam parę figurek Chewiego i Vadera.
Rozumiałem to.
Spojrzał na moje spodenki i wiadomo było, że nic nie ukradłem.
Ewentualnie Yodę.
Kolega mówi: „Nic nie mam”,
a ochroniarz na to: „Pokaż”.
Kolega zsuwa szorty
i rozkłada się ten cudowny fiut.
Widzieliście kiedyś coś takiego?
To jak obserwować kwiat na filmie poklatkowym.
Jak skręcanie bułeczki puszczone od tyłu.
Słychać było cichy dźwięk.
Próbuję przypomnieć sobie, z jakim dźwiękiem fiut uderzył
w plastikowe krzesło.
Wiecie, jak brzmi szynka upuszczona na linoleum?
To było surrealistyczne.
Wszyscy patrzyliśmy na wielkiego fiuta mojego kolegi.
Ochroniarz powiedział do mnie: „Zaczekaj na zewnątrz”.
Wysłał mnie na zewnątrz. Czekałem tam kwadrans.
Nagle uchylił drzwi, wystawił samą głowę.
Powiedział: „Nie zadzwonię po twoją matkę.
A teraz spieprzaj stąd i nie wracaj.
Muszę pomówić z twoim kolegą”. I zamknął drzwi.
Wyszedłem ze sklepu i wymazałem to z pamięci.
W tym roku coś mi o tym przypomniało
i pomyślałem: „Ty kretynie.
Nie zabrałeś ze sklepu pozostałych figurek”.
Towar wart tysiące dolarów.
Nikt by mnie nie przyłapał,
bo ochroniarz był zajęty dławieniem się megafiutem mojego kolegi.
Opowiadam o takich rzeczach i dziwię się, że żadna mnie nie chce.
Mógłbym mieć dziewczynę.
Byłem singlem przez ostatnie pięć lat,
teraz nawet nie wiem, gdzie można poznać jakieś kobiety.
Naprawdę. Nie wiem też, czego oczekują.
Wydaje nam się, że wiemy. Trzeba się ubierać w szczególny sposób.
Jak widać nie mam wyczucia stylu.
Podobają się wam moje buty?
Tak!
Ktoś mi powiedział, że mam podrabiane yeezy.
To chyba nie podróbki, a jeśli tak,
to ktoś jest mi winny 20 dolców.
Nie wiem, czego oczekują kobiety.
Drogie panie, czego szukacie w facecie?
- Poczucia humoru. - Dobrze.
Omówię ten mit.
Kobietom wydaje się, że powinny tak mówić.
„Lubię dowcipnych gości”. Nieprawda.
Bo jeśli ktoś by mnie zapytał, jakie kobiety lubię,
odparłbym, że inteligentne.
Fajnie by było, ale to nie priorytet.
Jeśli masz wielkie sutki,
to mam w dupie, że na śniadanie jesz tynk
i walisz głową w szklane drzwi
jak Rain Man, kiedy tost się przypala.
Poczucie humoru? Jestem dowcipny,
a nigdy nie pomogło mi to w podrywie.
Było zaletą tylko w jednej sytuacji.
Jeżeli jedyną alternatywą dla kobiety jest ktoś, kto wygląda jak ja,
ale nie jest zabawny.
To da ci przewagę.
Zawsze bez entuzjazmu. „Boże, jesteś zabawny”.
To trochę cecha domyślna. Nie przebije dobrego wyglądu.
Żadna nie pomyślała nigdy: „Sama nie wiem.
Ten gość ma 190 cm, wyrzeźbione ciało, uprawia triatlon.
Ale tamten niziołek...
Przez cały wieczór będzie mnie rozbrajał swoimi historyjkami.
Wsadź mi twarz między nogi
i powiedz żart z cyklu »puk, puk«”.
Jestem dobrą partią, bo jestem sprośny.
Tacy powinni podobać się kobietom.
Najbardziej w świecie uwielbiam robić minety.
Bez zastanowienia. Od razu wchodzę do akcji.
Lubię w kobietach to, za czym one same nie przepadają.
Podczas każdego występu wspominam o dużych cipkach.
Lubię niestandardowe pochwy.
Fiuty. Nie, żartuję.
Lubię cipki, na punkcie których kobiety mają kompleksy.
Pamiętacie, jak w liceum musiałyście chować krocze w swojej szafce,
bo inne laski wam dokuczały, mówiąc:
„Patrzcie, to Panna Wielkocipka” czy coś takiego.
Wiele nauczyłem się na temat tego, co jest seksowne.
Kiedy robisz minetę, nic nie mów.
Nie wymyślisz wtedy nic seksownego.
Kiedy laska robi ci loda i mówi: „Uwielbiam ssać ci fiuta”,
to jest to nawet seksowne.
Ale kiedy robisz lasce minetę, to nie wymyślisz żadnej kwestii,
która podnieciłaby ją bardziej niż sama mineta.
Słyszałem historię, jak gość robił lasce minetę,
nagle przestał, spojrzał na nią i powiedział: „Ale pyszotka”.
Już seksowniejsze byłoby,
gdyby powiedział: „ISIS odcina ludziom głowy”.
Nienawidzę za to używać palców. Jedyne, za czym nie przepadam,
to gdy dziewczyna prosi mnie o palcówkę.
Mam małe ręce,
więc kiedy wsadzam palce, to nie dosięgam do końca.
Ledwo sięgam dolnej części punktu G.
A one mówią zawsze: „Trochę głębiej”.
„To już mój limit”.
Muszę lewą ręką dopychać prawą.
Jednym z moich najlepszych przyjaciół był Patrice O'Neal.
Znacie go.
Patrice mnie denerwował,
bo zawsze chwalił się, że jest mistrzem palcówek.
Zawsze się tym przechwalał,
a kiedyś w Brazylii widziałem, jak doprowadził laskę do wytrysku.
Palce Patrice'a były jak nogi baleriny.
Na jednym łóżku byłem ja i jedna laska, na drugim on i inna.
Cały czas robił...
A z niej tryskało.
Z mojej też tryskało, ale z oczu,
na widok tamtej...
Robiłem, co mogłem. Ale nie sięgałem.
Patrzcie. Moje palce są jak nogi gościa z polio siedzącego w basenie.
Wreszcie laska miała dość i wypchnęła moją rękę.
„Dobra, gościu z palcami Petera Dinklage'a”.
Naprawdę nie wiem, gdzie poznawać kobiety.
Po tej części raczej wielu nie poznam.
Mam profile w mediach społecznościowych. Używam Tindera. A wy?
Słyszałem okrzyk. Ile zajęło ci poznanie kogoś?
- Krzyknij liczbę. - Jestem mężatką.
Mężatka. Świetnie.
Tam rodzice w pozycji misjonarskiej, tu mąż.
Sporo żyć dzisiaj zrujnuję.
Byłaś na Tinderze przed mężem, a może tak go poznałaś?
Potem.
Zajebiste.
„Z kim rozmawiasz?” „To mój stary druh”.
Mam konto na Tinderze. Większość pewnie wie, co to jest.
Wrzucasz zdjęcia, przesuwasz palcem po ekranie,
jeśli z kimś się dopasujesz, możesz z nim porozmawiać.
Zanim to zrobisz, musisz ustawić opcje wyszukiwania,
odległość.
Mieszkam w Nowym Jorku, w Midtown, więc ustawiłem szukanie w promieniu 5 km.
Trzeba też ustawić zakres wiekowy.
Jestem po czterdziestce, więc wpisałem 18.
Mniej się nie dało.
Zadzwoniłem do Tindera ze skargą.
„Coś jest nie tak z aplikacją. Suwak zacina się na 18.
A, to wymagane prawnie. Nie, ja tylko... Moje nazwisko to Norton”.
To uzależnia. Zdaje się, że każdy kogoś ma,
ale takie aplikacje pokazują,
że jest mnóstwo pięknych, samotnych kobiet.
Godzinami przesuwałem kciukiem na tak.
Żadnej nie odrzuciłem. Nieważne, jak wyglądała.
Mogła przypominać wirus zika. Jebać to. Tak.
Rana postrzałowa twarzy.
Jebać, będę jej masował sutki, aż nie przyjedzie karetka. Tak.
Ktoś jęknął. Możecie się z tego śmiać.
Nie mówię o prawdziwej sytuacji.
Myślicie, że to prawda?
Kobieta dostała w twarz ze strzelby,
ale miała siłę strzelić sobie selfie?
A wtedy ja zagaiłem: „Hej, co porabiasz?”.
„Wykrwawiam się na śmierć na korytarzu”.
„Może mała zabawa sutkami, aż przyjedzie karetka?”
Przez trzy dni siedziałem na Tinderze,
zero odpowiedzi.
To niszczy poczucie własnej wartości.
Myślałem: „Jestem kupą gówna”.
Ale potem uznałem, że za bardzo się ograniczyłem.
Wyszukiwało tylko w promieniu 5 km.
Midtown w Nowym Jorku... Ile tam może mieszkać osób, 1,8 miliona?
Poszerzyłem więc trochę zakres. Maksymalny wiek, maksymalna odległość.
Ustawienia sugerowały, że jeśli jesteś z Ameryki Północnej i masz cipkę
albo chciałabyś ją mieć...
W końcu z kimś się dopasowałem,
przeczytam wam naszą rozmowę.
Na początku konwersacja szła bardzo dobrze.
Rozmawialiśmy ze sobą przez pięć dni.
„Dzień dobry. Jak się masz?”
Piątego dnia napisałem w końcu: „Bardzo lubię z tobą rozmawiać.
Chciałbym pogadać przez telefon. Podasz mi numer?”.
Nic. Zero odpowiedzi. Totalnie mnie olała.
Cztery dni później napisałem: „Chyba jednak go nie podasz. LOL”.
Uśmieszek na koniec, żeby było miło i wesoło.
Odpisała:
„Szczerze mówiąc, wyguglowałam cię”.
Nie wiem, jakie wy macie życie,
ale jeśli jesteście Jimem Nortonem, taka odpowiedź to koszmar.
„Wyguglowałam cię”.
Już „Cosby Hitler” ma lepsze wyniki niż „Jim Norton”.
„Wyguglowałam cię i znalazłam filmik, w którym opowiadasz
o wysyłaniu dziewczynie zdjęć swojego penisa.
Nie byłam pewna, czy powinnam dać ci swój numer.
Przepraszam. Staram się być szczera”.
Czułem się okropnie. Nie miałem pojęcia, co odpisać.
Odpisałem tylko: „Ty pizdo.
LOL”.
Wielkie dzięki. Byliście wspaniali.
Dzięki, że przyszliście.
Wielkie dzięki.
Co teraz? Walnąć cię lewą ręką?
Tak, nie żałuj mi.
Powiedz to od serca, ślimaku z brzydką mordą.
A wtedy...
Wtedy znowu daję ci z liścia. Świetnie.
- Czyli lewą. - Tak.
I strzał. „Powiedz to od serca, ślimaku z brzydką mordą”.
- I jeszcze raz strzał. - Tak.
W porządku.
Dawaj.
Napisy: Natalia Kłopotek